. Strona istnieje już 1815 dni. Historia zmian na stronie
Jeżeli wykorzystałeś/łaś zamieszczone na naszej stronie materiały w swojej pracy dydaktycznej, lub też do napisania pracy dyplomowej, magisterskiej, inżynierskiej lub jakiejkolwiek innej, przyślij nam kopie twojej pracy. Dla Ciebie to tylko jeden dodatkowy e-mail, a dla nas to dowód na to, że to co robimy ma sens i będzie motywować nas do uzupełniania zamieszczonych na naszej stronie informacji.
Tekst pochodzi z publikacji naukowej: „Ostoje ptaków o znaczeniu międzynarodowym w Polsce” będącej najnowszym i najpełniejszym źródłem informacji o obszarach kluczowych dla ochrony ptaków w kraju, a w szerszej perspektywie o obszarach o strategicznym znaczeniu dla ochrony europejskiej różnorodności biologicznej.

baner iba

26. Bory Tucholskie (Tuchola Forest)

Kryteria BirdLife International: A1, B1i, B2, B3, C1, C2, C6

Autorzy: Piotr Rydzkowski, Sebastian Guentzel, Łukasz Ławicki
Autorzy w poprzednim wydaniu: Piotr Rydzkowski, Arkadiusz Sikora

pl026 Kod ostoi: PL026
Współrzędne geograficzne: 53°48'N, 17°59'E
Powierzchnia: 359 642 ha
Położenie administracyjne: województwo pomorskie; powiaty: bytowski, chojnicki, kościerski, starogardzki; województwo kujawsko-pomorskie; powiaty: świecki, tucholski
Natura 2000 (OSO): obszary specjalnej ochrony ptaków - Wielki Sandr Brdy, PLB220001 i Bory Tucholskie, PLB220009

Krótka charakterystyka ostoi
Największa ostoja w kraju obejmująca niemal cały kompleks leśny Borów Tucholskich, na który składa się mozaika siedlisk leśnych (głównie borowych), terenów otwartych oraz jezior i dolin rzecznych. Jest to najważniejsza ostoja lęgowa w Polsce dla gągoła, nurogęsi, żurawia, zimorodka i lelka. Teren ten jest również istotny dla szeregu cennych ptaków leśnych i wodnych. Zachodnia część ostoi pełni ważną rolę dla migrujących żurawi oraz zimujących łabędzi krzykliwych.

Short summary
The largest site in the country covering almost the whole of Tuchola Forest. It is the most important Polish site for Common Goldeneye, Goosander, Common Crane, Kingfisher and European Nightjar. This site is also one of 10 most important national sites for Eurasian Bittern, Western Marsh Harrier, Common Quail, Great Crested Grebe, Whiskered Tern, Black Tern, Stock Dove, Tengmalm's Owl, Common Hoopoe, Black Woodpecker, Woodlark, Grey Wagtail and Tawny Pipit. The site is also significant as a meeting place for Common Cranes and a wintering site for Mute, Whooper and Tundra Swans. Most of wintering birds gather in Great Sandur of Brda River area.

Ogólny opis

Ostoja obejmuje kompleks leśny Borów Tucholskich z nieleśnymi enklawami, leżący we wschodniej części mezoregionu Pojezierze Południowo pomorskie. W krajobrazie dominuje płaska powierzchnia sandrowa (sandr Brdy i Wdy), urozmaicona nieckami wytopiskowymi oraz wynurzonymi spod piasków wyniesieniami morenowymi. Równinę przecinają rynny jeziorne i doliny rzeczne. Sieć hydrograficzna ostoi, którą tworzą liczne naturalne i sztuczne cieki, jeziora i podmokłości, jest bardzo bogata. Rzeki Brda i Wda stanowią główne osie hydrograficzne ostoi. Biorą tu także początek Wierzyca, Piesienica, Węgiermuca i Trzebiocha. Wszystkie należą do lewego dorzecza Wisły, płyną na południe lub południowy-wschód ku dolinie Wisły. Znaczne nachylenie sandru powoduje, że rzeki mają stosunkowo duży spadek i często przypominają swym charakterem rzeki typu podgórskiego.

Na obszarze ostoi jest ok. 60 jezior, największe z nich to Jezioro Wdzydzkie (1 456 ha) i Jezioro Charzykowskie (1363 ha) oraz jeziora: Kałębie, Karsińskie, Kruszyńskie i Somińskie. Swoisty rys krajobrazowi Borów Tucholskich nadają bardzo liczne, niewielkie, bezodpływowe jeziorka. Najmniejsze z nich to tzw. suchary, otoczone nasuwającymi się na taflę wody kożuchami roślinności bagiennej. Naturalne zarastanie tych jezior prowadzi do powstania niewielkich torfowisk przejściowych i wysokich - typowego elementu krajobrazu Borów Tucholskich. Liczne są skupienia jezior lobeliowych.

Charakter lasów ostoi jest wynikiem gospodarki leśnej. W połowie XIX wieku miały tu miejsce wielkoobszarowe wylesienia, a następnie planowe nasadzenia, głównie sosny i innych drzew iglastych. Przeważają siedliska boru świeżego, którym towarzyszy bór suchy i bór mieszany. W drzewostanach dominują bory sosnowe z niewielką domieszką dąbrów. Lasy liściaste i mieszane występują głównie wzdłuż cieków wodnych oraz na obrzeżach jezior. W miejscach podmokłych wykształciły się bory bagienne. Zachowały się też płaty naturalnych zbiorowisk leśnych i stanowiska gatunków rzadkich, w tym największe w Europie skupienie cisów pochodzących z nasadzeń i odnowy naturalnej w Wierzchlesie.

Osadnictwo w obrębie ostoi skupia się w rejonach bardziej żyznych wysp morenowych, w większych miejscowościach, takich jak Czersk, Czarna Woda, Brusy. Liczne wsie i osady rozsiane są w całym kompleksie leśnym.

Siedliska i typy użytkowania ziemi w ostoi

Lasy i zadrzewienia - 66%, łąki i pastwiska - 7%, inne tereny rolne - 22%, mokradła -1%, zbiorniki wodne i cieki - 3%, tereny zabudowane -1%.

Formy ochrony przyrody

Park Narodowy Bory Tucholskie (4 798,2 ha), rezerwaty przyrody: Bagna nad Stążką (478,5 ha), Bagno Grzybna (6,3 ha), Bagno Stawek (40,8 ha), Bór Chro-botkowy (41,5 ha), Brzęki im. Zygmunta Czubińskiego (102,2 ha), Cisy nad Czerską Strugą (17,2 ha), Cisy Staropolskie im. Leona Wyczółkowskiego (85,7 ha). Czapli Wierch (5,0 ha), Czapliniec w Wierzysku (10,3 ha), Dolina Rzeki Brdy (1 681,5 ha), Dury (12,6 ha), Jelenia Góra (4,4 ha), Jeziorka Kozie (12,3 ha), Jezioro Ciche (38,0 ha), Jezioro Laska (70,4 ha), Jezioro Łyse (20,26 ha), Jezioro Małe Łowne (37,8 ha), Jezioro Martwe (4,1 ha), Jezioro Piaseczno (159,9 ha), Jezioro Udzierz (229,9 ha), Jezioro Zdręczno (15,7 ha), Kręgi Kamienne (16,9 ha), Krwawe Doły (13,0 ha), Krzywe Koło Pętli Wdy (9,8 ha), Kuźnica (7,3 ha), Martwe (4,1 ha), Mętne (53,3 ha), Miedzno (88,5 ha), Nawionek (10,7 ha), Piecki (19,4 ha), Ustronie (9,6 ha), Zdrojno (167,6 ha), Źródła Rzeki Stążki (250,0 ha), Tucholski Park Krajobrazowy (PK) (36 983 ha), Wdecki PK (19 177 ha), Wdzydzki PK (17 832 ha), Zaborski PK (34 026 ha), Obszar Chronionego Krajobrazu (OChK) Bory Tucholskie (64130 ha), Chojnicko-Tucholski OChK (15 000 ha), OChK Doliny Wierzycy (1420 ha), OChK Fragment Borów Tucholskich (6 525 ha), Lipuski OChK (15 849 ha), Północny OChK (7 800 ha), Śliwicki OChK (26 500 ha), OChK Wschodni Borów Tucholskich (11060 ha), Gowidliński OChK, Szarlocki OChK, OChK Okolice Jezior Krępno i Szczytno, Świecki OChK, OChK Zalewu Koronowskiego; specjalne obszary ochrony siedlisk: Sandr Wdy PLH040017, Krzewiny PLH040022, Dolina Brdy i Stążki PLH040023, Kościół w Śliwicach PLH040034, Bór Chrobotko-wy PLH220004, Lubnia PLH220015, Sandr Brdy PLH220026, Jezioro Wdzydze PLH220034, Wilcze Błota PLH220047, Ostoja Zapceńska PLH220057, Dolina Brdy i Chociny PLH22058, Las Wolność PLH220060, Mętne PLH220061, Jezioro Krąg PLH220070, Stary Bukowiec PLH220082, Dolina Wierzycy PLH220094.

IBA PL026

Ptaki

Gniazduje tu co najmniej 112 gatunków ptaków, z czego 30 wymienionych jest w Załączniku I Dyrektywy Ptasiej, a 6 w "Polskiej czerwonej księdze zwierząt". Bory Tucholskie pełnią w Polsce rolę najważniejszej ostoi lęgowej dla gągoła, nurogęsi, żurawia, zimorodka i lelka oraz są jedną z 10 najważniejszych ostoi: bąka, łabędzia krzykliwego, błotniaka stawowego, włochatki, dzięcioła czarnego. Stosunkowo licznie gnieżdżą się tu również: bocian biały i bocian czarny, kania ruda, bielik, derkacz, puchacz i lerka. Znaczące dla regionu są populacje: samotnika, siniaka, dudka, łabędzia niemego, krakwy, kszyka oraz brzęczki. Wyjątkowo cenny dla ptaków wodnych jest rezerwat przyrody Jezioro Udzierz, gdzie w koloniach gnieżdżą się znaczne ilości rybitw: białowąsej i czarnej. Jesienią ostoja wraz z terenami przyległych do niej pól pełni ważną rolę jako miejsce odpoczynku żurawi. Przepływowe jeziora (m.in. Witoczno, Łąckie, Parszczenica, Laska) oraz rzeki Brda, Zbrzyca i Wda zapewniają doskonałe warunki do zimo-wania łabędzi krzykliwych i innych ptaków wodnych.

Inne walory przyrodnicze ostoi

W ostoi stwierdzono wiele typów siedlisk z Załącznika I Dyrektywy Siedliskowej, m.in. kwaśne buczyny, torfowiska przejściowe i trzęsawiska, bory i lasy bagienne, torfowiska wysokie, Bory Tucholskie to także największe w skali regionu skupienie jezior lobeliowych. Bogata jest tu lichenoflora. Stanowiska licznych gatunków rzadkich i zagrożonych, w tym gatunków reliktowych. Ostoja stanowi dla dużych ssaków leśnych element korytarza migracji o znaczeniu krajowym i międzynarodowym.

Zagrożenia

Kluczowe zagrożenie w ostoi

  • intensywna zabudowa letniskowa w pobliżu jezior i rzek (m.in. pola kempingowe i karawaningi) wraz z masowym użytkowaniem rekreacyjnym akwenów.

Inne ważne zagrożenia w ostoi

  • zmiany stosunków wodnych, eutrofizacja siedlisk oligotroficznych oraz zanieczyszczenie wód, eksploatacja kopalin - torfu, kredy, piasku;
  • kłusownictwo i drapieżnictwo (norka amerykańska, lis, zwierzęta domowe);
  • postępująca zabudowa rozproszona;
  • zbyt intensywna gospodarka łąkowa lub lokalnie całkowite porzucenie pasterstwa;
  • wzmożony transport drogowy wraz z uciążliwym hałasem.

Podziękowania

Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy uczestniczyli w pracach terenowych, a zwłaszcza koleżankom i kolegom: Gerardowi Beli, Wojciechowi Błędowskiemu, Tomaszowi Cofcie, Maciejowi Dudzie, Sewerynowi Huzarskiemu, Adamowi Janczyszynowi, Michałowi Jasińskiemu, Zbigniewowi Kajzerowi, Andrzejowi Kośmickiemu, Ewelinie Kurach, Jowicie Kurach, Dominikowi Marchowskiemu, Tomaszowi Mokwie, Piotrowi Nagórskiemu, Robertowi Nowakowskiemu, Woj-ciechowi Platcie, Waldemarowi Półtorakowi, Marcinowi Sołowiejowi, Sławomirowi Springerowi, Cezaremu Wójcikowi, Magdalenie Wybraniec, Piotrowi Zięcikowi, członkom Koła Ornitologicznego przy ZSLiA w Tucholi, Koła Ornitologicznego Studentów UG oraz pracownikom Tucholskiego PK, Wdzydzkiego PK, Zaborskiego PK, PN Bory Tucholskie. Ponadto podziękowania kierujemy do Arkadiusza Kuklińskiego, Romana Kucharskiego i Arkadiusza Sikory za wszelką pomoc i uwagi w trakcie prowadzenia inwentaryzacji awifauny lęgowej w 2008 roku.

Tabela 3.26. Kluczowe gatunki ptaków stwierdzone w ostoi Ptaków
Table 3.26. Key bird species recorded in Tuchola Forest IBA

Gatunek
Species
Status
Status
Rok
Year
Liczebność
Number
Oszacowanie
liczebności

Bird
number
assesement
Kryterium
Criterion
Ptaki wodno-błotne Z2001-2004
2009
2 000-5 000 iDL
Łabędź niemy Cygnus olor L2008 252-283 p E B3
Łabędź niemy Cygnus olor Z2001-2004
2009
99-584 i DL
Łabędź czarnodzioby Cygnus columbianusZ2001-2004
2009
max. 53 i DL
Łabędź krzykliwy Cygnus cygnus L2008-2009 1-2 p DLC6
Łabędź krzykliwy Cygnus cygnus Z2001-2004
2009
104-460 i DL
Gęgawa Anser anser L2008 21-25 p DL
Krakwa Anas strepera L2008 51-67 p DL
Cyraneczka Anascrecca L2008 77-110p DL
Cyranka Anas querquedula L2008 11-30p DL
Płaskonos Anas clypeata L2008 1-2 p DL
Gągoł Bucephala clangula L2008 273-300 p E
Bielaczek Mergus albellus Z2001-2004
2009
2-10 i DL
Szlachar Mergus senator L2008-2009 0-1 p DL
Nurogęś Mergus merganser L2008 103-120p DL
Przepiórka Coturnix coturnix L2008 152-230m E
Nur rdzawoszyi Gavia stel lata M1995-2003 +
Perkoz dwuczuby Podiceps cristatusL2008 691-780 p E
Zausznik Podiceps nigricollis L2008 35-35 p DL
Kormoran Phalaaocorax carbo L2008 432-434 p E
Bąk Botaurus stellaris L2008 52-68 m DL B2,C6
Bączek lxobrychus minutus L2008 5-8 p DL
Czapla siwa Ardeacinerea L2008 178-184p E
Bocian czarny Ciconianigra L2008 12-19p DL C6
Bocian biały Ciconiaciconia L2008 229-250 p E B2,C6
Trzmielojad Pernis apivorus L2008 11-20p DL
Kania czarna Milvus migrans L2008 4-5 p DL
Kania ruda Milvus milvus L2008 15-24p DL A1,B2, C1,C6
Bielik Haliaeetus albicilla L2001-2004
2008
15-23p DL B2,C6
Bielik Haliaeetus albicilla Z2001-2004
2009
1—10 i DL
Błotniak stawowy Circus aeruginosusL2008 104-125p DL C6
Błotniak zbożowy Circus cyaneus Z2001-2004
2009
+
Błotniak łąkowy Circus pygargus L2008 2-3 p DL
Rybołów Pandion haliaetus L2008 0-1 p DL
Wodnik Rallus aquaticus L2008 290-440 p E
Kropiatka Porzana porzana L2008 12-13m DL
Derkacz Crex crex L2008 69-150m DL Al, Cl
Łyska Fulica atra Z2001-2004
2009
434-2 340 i DL
Żuraw Grus grus M2004-2008 1 800-2 300iDL B1i,C2
Żuraw Grus grus L2008 613-820 p E B2,C6
Sieweczka rzeczna Charadrius dubiusL2008 20-25 p DL
Czajka Vanellus vanellus L2008 180-270p E
Kszyk Gallinago gallinago L2008 160-220p E B2
Kulik wielki Numenius arquata L2008 min.2p DL
Krwawodziób Tringa totanus L2008 min.2p DL
Samotnik Tringa ochropus L2008 225-300 p E
Brodziec piskliwy Actitis hypoleucosL2008 14-30p DL
Śmieszka Larus ridibundus L2008 978-1 056 p E
Rybitwa rzeczna Sterna hirundo L2008-2009 3-44 p DL
Rybitwa białowąsa Chlidonios hybridaL2008-2009 5-50 p DL
Rybitwa czarna Chlidonias niger L2009 30-40 p DL
Siniak Columba oenas L2008 150-220p E B3
Puchacz Bubo bubo L2001- 2004
2008
14-15p DL B2,C6
Włochatka Aegolius funereus L2008 31-75p DL C6
Lelek Caprimulgus europaeus L2008 564-730 p E C6
Zimorodek Alcedo atthis L2008 162-190p E C6
Dudek Upupa epops L2008 120-170p E B2
Dzięcioł czarny Dryocopus martius L2008 360-550 p E C6
Dzięcioł średni Dendrocopos mediusL2008 39-62 p DL
Lerka Lullula arborea L2008 1 600-2 500pE B2,C6
Świergotek polny Anthus campestrisL2008 76-130p DL
Pliszka górska Motacilla cinerea L2008 62-84 p DL
Świerszczak Locustella naevia L2008 80-150 p DL
Brzęczka Locustella luscinioides L2008 74-120p DL B2
Jarzębatka Sylvia nisoria L2008 21-46p DL
Muchołówka mała Ficedula porva L2008 71-100p DL
Wąsatka Panurus biarmicus L2008 7-15 p DL
Gąsiorek Lamus collurio L2008 520-700 p E
Srokosz Lanius excubitor L2008 44-57 p DL
Ortolan Emberiza hortulana L2008 15-30p DL
Brzegówka Riparia riparia L2008 570-570 p E

Źródła danych

Anderwald (2006), Chmielewski, Stelmach (2009), Komisja Faunistyczna (2005), Komisja Faunistyczna (2006), Rydzkowski, Nowakowski, Springer -dane niepubl. (2001-2004,2009).

IBA PL026
Samczyk w pełnej krasie.
Samczyk w pełnej krasie
(Kliknij aby uzyskać powiększenie.)